Dowiedz się czym różnią się te bardzo rozpowszechnione w społeczeństwie dolegliwości. Lęk to uogólnione uczucie zagrożenia. Trudno określić przed czym lub przed kim. Lęk przybiera poczucie, że coś złego się stanie, coś złego mnie spotka. Często towarzyszy mu napięcie w ciele, nasilone zamartwianie, które może nawet przybierać postać myśli natrętnych. Strach to kolei trudna, ale bardzo potrzebna ewolucyjnie emocja, która podpowiada nam czego nie robić i jak uchronić się przed ryzykiem, czyli jak chronić życie i zdrowie. Słusznie boimy się groźnego psa bez kagańca czy podejrzanego typa na ciemnej ulicy w nocy. Wredny nauczyciel też wywołuje uzasadniony strach. Jeśli sytuacja trwa zbyt długo, bo nie możemy sobie poradzić z zagrożeniem, może prowadzić do utrwalonego poczucia bezradności, bezsilności, a z czasem do apatii i depresji lub tzw. zaburzeń adaptacyjnych. W języku polskim zwykliśmy wymiennie używać słowa lęk i strach, co może utrudniać zrozumienie różnicy. W języku angielskim to rozróżnienie jest wyraźniejsze (anxiety vs. fear). Fobia to uczucie strachu (jest konkretny powód, który go wywołuje), ale nadmiarowe i nieadekwatne do sytuacji, niejako pozbawione racjonalnego uzasadnienia. Kiedy mamy do czynienia ze strachem , a kiedy z fobią? Słuszny strach ogarnia nas, kiedy widzimy tarantulę chodząca po łóżku, w którym leżymy. Fobia to sytuacja, kiedy dostajemy niekontrolowanego ataku strachu na widok pająka kosarza na drugim końcu pokoju.
Naliczono około 700 fobii. W śród nich są te często występujące w populacji, jak np. lęk wysokości (akrofobia; po polsku przyjęło się, że to lęk, chociaż jest to strach), jak i fobie rzadkie lub nowe. Jedną z nowszych jest nomofobia, czyli strach przed utratą dostępu do telefonu komórkowego. Jeszcze inne wydają się nieco odległe zwykłemu Kowalskiemu, jednak są ludzie, którym poważnie utrudniają funkcjonowanie i potrzebna im pomoc. Jest wśród arachibutyrofobię, czyli strach przed zadławieniem masłem orzechowym, zwłaszcza w wyniku jego przyklejenia do gardła. Panika – nagły atak lęku o wyjątkowo silnym natężeniu, który trwa od kilu minut do ok. 2 godzin i towarzyszą mu objawy cielesne (somatyczne) w postaci duszności, palpitacji serca, wzrostu ciśnienia, potów, drżenia, gorąca, zasłabnięcia, zawrotów głowy i innych. Napady paniki są niezwiązane z jednym konkretnym rozpoznaniem chorobowym. Mogą wystąpić w zaburzeniach lękowych uogólnionych, zespołach lęku napadowego, fobiach, zaburzeniach afektywnych, zaburzeniach adaptacyjnych, zaburzeniach psychotycznych. Objawy typowe dla paniki mogą też pojawić się w niektórych chorobach ciała. Psychoterapia pozwala wyeliminować każdą z tych dolegliwości. Podczas konsultacji dowiesz się, która metoda może być dla Ciebie najskuteczniejsza.

Każda z tych ról z dzieciństwa ma swoje przedłużenie w dorosłości. Począwszy od konfliktów z prawem, przez błaznowanie czy nadmierne wycofywanie się i niedbanie o swoje potrzeby po przejmowanie nadmiernej odpowiedzialności i spalanie się. Od funkcjonowania zawodowego, przez relacje towarzyskie po romantyczne związki – wszędzie w tych obszarach można dostrzec echa strategii radzenia sobie z okresu dzieciństwa i dorastania.

Dorosłe Dzieci Dysfunkcji (DDD) również jest nazwą zwyczajową dla zespołu trudności i traum. Dzieci z rodzin dysfunkcyjnych przechodzą przez podobny schemat prób radzenia sobie , a często przetrwania. Alkohol zastępują natomiast inne trudne, a wręcz traumatyczne czynniki, jak na przykład przemoc, skrajne zaniedbanie, molestowanie.

Terapia DDA i  DDD polega na uwolnieniu się od wzorców zachowania z przeszłości, uporządkowaniu relacji, wypracowaniu nowych sposobów wyrażania potrzeb, radzenia sobie z emocjami, autopercepcji i poczucia własnej wartości czy wchodzenia w związki.